در آورد و نزد پسر افكند ( و به او عطا فرمود ) ، آن‌گاه خداوند آن حضرت را به ميانه‌روى ادب فرمود و اين آيه را فرستاد : وَ لا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلى عُنُقِكَ « 1 » « دست خود را به گردنت مبند ( بخل مورز ) و نيز به طور كلى باز مكن ( هر چه دارى مده ) كه در غير اين صورت ملول و دلتنگ خواهى نشست » . 79 . امام باقر عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از هديّه ميل مىكرد و از صدقه ميل نمىفرمود . 80 . موسى بن عمران بن بزيع گويد : به امام رضا عليه السّلام عرض كردم : قربانت گردم ، مردم روايت كنند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله هر گاه از راهى مىرفت ، در هنگام مراجعت از راهى ديگر بازمىگشت ، آيا چنين است ؟ فرمود : آرى ، من هم بسيارى از اوقات چنين مىكنم ، تو نيز چنين كن ، و آگاه باش كه اين كار برايت روزىآورتر است . 81 . امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله پس از طلوع آفتاب از خانه بيرون مىرفت . 82 . امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله هر گاه داخل منزلى ( يا مجلسى ) مىشد در نزديكترين جا به محل ورود خود مىنشست . 83 . در كتاب « عوالى اللئالى » گويد : نقل است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله خوش نمىداشت كسى پيش پاى وى برخيزد ، و مردم نيز از اين جهت پيش پاى حضرتش بر نمىخاستند ، ولى هنگامى كه حضرت براى رفتن بر مىخاست آنان نيز با او بر مىخاستند و تا در منزل بدرقه‌اش مىكردند . 84 . اسحاق بن عمّار گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله هر گاه ارادهء جنگ مىكرد زنان خود را فرا مىخواند و با آنان مشورت مىكرد ، سپس خلاف نظر آنان عمل مىنمود .

--> ( 1 ) اسراء / 29 .